(U kunt met pijltoetsen van uw toetsenbord scrollen.)

Rolf A. Döhrn
Rolf kwam als zevenjarig jongetje in 1934 naar Nederland samen met zijn moeder, omdat deze laatste een goede (Joodse) man in Nederland had gevonden. In Duitsland was zijn leven al niet gemakkelijk geweest, maar in Nederland werd het nog moeilijker, vooral door de toenemend anti-Duitse houding zo vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na de oorlog die voor hem als Reichsdeutscher heel moeilijk was en waarin hij zijn stiefvader verloor, blijft hij als homoseksuele Duitser in Nederland wonen en begint een carrière als architect - hetgeen ook niet gemakkelijk was, juist als homoseksuele Duitser.
Op dit moment is Rolf opgenomen in een verzorgingstehuis. Hij heeft geen familie meer - althans geen familie waar hij mee omgaat. Zijn laatste vriend waar hij zesentwintig jaar mee samen was is enkele jaren geleden overleden.

Rolf overlijdt op 17 augustus 2009
Rolf Alois Döhrn is op 14 februari 1927 in Duitsland geboren en kwam als jongetje met zijn moeder in 1934 naar Nederland. Hij overleed op 17 augustus 2009 - mede door de gevolgen van een beroerte ruim twee weken daarvoor. Zijn gezondheid werd snel minder. De hallucinerende werking van de morfine bracht hem ertoe vele malen per dag luid om hulp te roepen en uiteindelijk is besloten om hem in slaap te brengen. Zo kreeg Rolf eindelijk de bevrijding waar hij tientallen jaren naar heeft verlangd.
Gelukkig heeft Rolf in maart van dit jaar zijn grootste wens nog in vervulling zien gaan: de publicatie van zijn autobiografie. Zijn emotionele verslag van een bewogen leven. Zijn autobiografie is een gedurfd boek, waaruit blijkt dat Rolf als Duitser in Nederland tot de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog gerekend moet worden. Voor hem ging de oorlog in feite door: niet geaccepteerd als Duitser - ook al had hij joden helpen onderduiken - en niet geaccepteerd als homo in het benauwende klimaat na de oorlog wat dit betreft. Pas in het laatste decennium van de vorige eeuw kwam daarin verandering.
Na het overlijden van zijn moeder en later van zijn belangrijkste levenspartner Heinz, had Rolf nog maar één wens: ook bevrijd te worden.
Die bevrijding heeft hij nu eindelijk gekregen.
(Sluit s.v.p. dit venster om terug te keren.)